bilallica biraz açıklamış gerçi ama tam o zaman ve tam yanında bi çift göz daha vardı, o da tahmin edileceği üzere bendim.

blog açacağız dediği vakit, tam olarak ne tür bir içerikten bahsettiğini anlamamıştım açıkçası ama bloglara yazmanın zevkli olduğundan haberdardım. bu yüzden böyle bişiye girişildi. iyi mi oldu? bunu zaman gösterecek. ben ise sadece şu an için sosyal meselelere girmekten ziyade bir günlük havasında kullanmayı düşünüyorum. hayır! olay anlatmayacağım, fakat o gün aklıma takılan bir soru, hele eğer ki kendi kendime bile cevaplayamamışsam o zaman yazmayı, paylaşmayı uygun göreceğim. herneyse.

şemsiye gıy gıy aslında tam da o kışta, soğukta metronun önünde beklerken bir seyyar satıcının namesi değildir. şemsiye gıy gıy, bizim bu dünyada yaşarken nelerden daha doğrusu “neden” nefret ettiğimiz, sevdiğimiz ya da attığımız adımları neden attığımızın cevabı olarak ortaya çıkmıştır. şemsiye gıy gıy, iki insanın kendine sorduğu sorulardır, ve bu soruları -biraz da açıktan, ne de olsa big brother kültürü her tarafımızı sarmış durumda- andy warhol felsefesiyle tüketmek, popüler kültüre sunmak, cevap beklemektir. şemsiye gıy gıy cesaret isteyen bir iştir, özgürlükler doğrultusunda sorgulama yetisini kendisinde göremeyen sinmiş insanlara bir tepkidir. yaptıklarının aptalca olduğunu kendilerine ispatlama girişimidir.

şemsiye gıy gıy konsept dahilinde bir intihardır. durum cümlelerinden oluşur, aksi iddia edilemez.

sizi seviyoruz.